Zoals we van plan waren de auto in Kingston een service check gegeven en tot onze verbazing konden we bij de enigste garage in het stadje meteen terrecht ,dus stoeltjes buiten in de berm met een kop koffie erbij en heerlijk in de zon zitten wachten,aangestaard door veel voorbijgangers die allemaal vrolijk zwaaide naar die twee malloten in de berm en konden we onze reis naar een uurtjr weer vervolgen.

We zijn naar het stadje Millicent gereden en hebben daar op een heuvel waar de camping was heerlijk rustig gestaan en tot nu toe zijn alle campings heel rustig en staan we vaak maar met enkele andere (buiten de enkele vaste gasten op een camping ) en soms zelfs alleen.

Nadat we smorgens heerlijk in de zon hebben ontbeten zijn we via Mount Gambier door een gebied gereden waar tienduizende hectares bosbouw te vinden is en kom je dus de ene naar de andere roadtrain tegen op een mooie kustweg .

Wel mooi om te zien is dat wat gekapt wordt ook weer herplant wordt om een jaar of twintig later weer te kappen.

In portland aangekomen weer een camping gezocht en op de hele camping stonden in totaal twee rond trekkers dus erg rustig ,totdat het laat in de middag in ene keer zwaar begon te regenen en stormen iets waar we de wel 3 dagen behoorlijk last van hebben gehad ,en daar was het zo erg dat we de camper zelfs zo hebben gezet dat ie pal in de wind stond om van het wiegen en hobbelen enigzins af te zijn.

Omdat het zo een slecht weer bleef zijn we via Warnambool aan de Great Ocean Road begonnen.

Deze weg is wel een van de mooiste routes (kust) ter wereld zegt men en inderdaad hier is niks van gelogen ,deze loopt van Globaal Warnambool tot Anglessea en is naar de eertse Wereld oorlog ter ere van terug gekeerde soldaten aangelegd door de soldaten zelf die vanwegen de crisis wel aan het werk bleven.

Op het eerste stuk tot aan Port Campbell kom je buiten de Bay of Islands nog vele uitkijken op de weg en de oceaan tegen die allemaal goed bereikbaar zijn en met uitkijkposten en parkeer plaats en al.

In port Campbell overnacht achter de haven op 50 meter van de woeste zee die je dan ook heel duidelijk hoorde.

De volgende dag in wederom wisselend weer verder gereden en met het ene moment zon en het volgend moment regen en mist..maar nog steeds veel wind .

De Loch ard gorge in redelijk weer maar bij de Twaalf apostelen mist en regen en koud(dus maar door gereden )en via toch een aantal mooie uitkijk posten via een tientallen kilometers lange berg beklimming door de bossen en uiteraard ook weer tientallen kilometers dalen.kwamen we bij de toegangsweg naar het Otway Lighthouse en die maar ingereden terwijl de wind veel minder werdt en de zon er ook lekker doorheen kwam en hier zouden dus koala,s wonen en ja hoor we hebben er tientallen gezien meestal langs de weg of er boven in de Eucalyptes bomen en soms wat verder het bos in en meestal slapend want dat doen ze 20 uur per dag.

Het mooiste was wel een wakker dier met jong vlak naast de weg,dus we hebben genoten .

Buiten het dit gebied begint de Road over ruim 80 km voor het grootste gedeelte echt de vlak naast de kust te lopen via helling op helling af en werkelijk bijna geen meter recht en dus 50 meter mag je 80 en dan weer 35 of 45 km maar echt heel mooi en impossant om te zien hoe deze weg is aangelegd.

In lorne hebben we op een camping gestaan midden in het bos aan een beekje en daar vlogen De australian King Parrot en de witte Cockatoo rond en die moest ik natuurlijk op de foto hebben,maar buiten de cockatoo weinig succes dus maar lekker op het stoeltje bij de beek gaan zitten en ja hoor binnen no time kwamen er 3 parrots bovenme in de boom zitten ,dus boterham gepakt en ja hoor daar kwam de eerste op me zitten en lekker smullen maar naar ff zegt ien geef mij ook eens brood en ja hoor ook ien vonden ze erg lief en voor ien wat het een grote overwinnig zo bang als ze is voor vogels(knap hoor).

De volgende dag weer verder gereden weer via een 40 km lange echte kust route met wederom bergie op en bergie af naar Angelsea waar de Great ocean road begint met een groot begin bord en daar was het oppassen want die gekke jappanners staan gewoon midden op de weg in allerlei poses om der eigen te laten fotograveren maar ook wij dus daar ff gestopt alleen al om dat tafereel mee te maken.

Maar via Geelong maar verder gegaan en gestopt in Daylesford waar we zondag heerlijk op het terras hebben gekeken naar oude auto,s die in de heerlijke zon rondrijden om daar bekeken te worden in een dorp maar het mineraal water vandaan komt en wat op Valkenburg lijkt.

We zijn nu afwisselend in Victoria en New South Wales omdat we langs de Murray river rijden en die ls de grens tussen beiden staten ,het gebied rondom Mildura is erg bekend om zijn citrus teelt .

We zijn op weg naar Sydney en volgende week zien we jullie weer.

groeten ien en rob